Skuteczne terapie mitochondrialne

Skuteczne terapie mitochondrialne

Aby zneutralizować szkodliwe substancje, mitochondria wymagają glutationu, który składa się z glutaminy, cysteiny i glicyny. Ważny jest również selen, cynk, miedź, żelazo, potas, wapń, magnez i wiele innych witamin. Związki siarki i polifenole (ekstrakty roślinne) z natury mogą również detoksykować i regenerować mitochondria. Ważnymi aminokwasami są l-arginina, l-tyrozyna, glutamina, l-karnityna i wszystkie niezbędne aminokwasy. Wszystkie dostarczą do naszego organizmu substancje mitochondrialne.

Terapia stresu nitrozacyjnego i mitochondriopatii

Wszystkie szkodliwe substancje należy pominąć. Należą do nich niektóre leki, które powodują stres nitrozacyjny. Terapia glutationem jest niezbędna w mitochondriopatii. Poszczególne deficyty mikroelementów służą jako podstawa terapii. Niezbędne jest tutaj właściwe przyjmowanie w czasie i wybór substancji.

Witamina B12 może zmniejszać aktywność NO. Zalecane jest dzienne spożycie 1000 mikrogramów form aktywnych metylu lub adenozylokobalaminy. Alternatywnie można przyjąć nieaktywną postać hydroksykobalaminy. Cyjanokobalamina jest mniej zalecana, ponieważ zawiera cyjanek. Adenozylokobalaminę najlepiej stosować w przypadku ekspozycji na rtęć. W przypadku zanieczyszczenia metalami ciężkimi eliminacja toksycznych metali jest zatem również częścią terapii stresu nitrozacyjnego.

Opcje terapii mitochondrialnej

Medycyna mitochondrialna stosuje następujące opcje, które można połączyć lub zastosować w konstruktywnych etapach terapii:

  • Terapia symbiozą komórek/terapia kompensacyjna;
  • Mitochondrialna terapia żywieniowa/dieta ketonowa;
  • Terapia mikrobiomami/rehabilitacja jelit;
  • Terapia mikroskładnikami odżywczymi – substancje mitotropowe;
  • Eliminacja elektrosmogu i geopatii;
  • Eliminacja stresu bakteryjnego, wirusowego, pasożytniczego i grzybiczego;
  • Terapia wycieku metali ciężkich/chelatacja;
  • Bio-immunoterapii;
  • Mikroimmunoterapia (MIT).